Additional Resource

ការ​សម្លាប់​រង្គាល​នៅ​ភ្នំ​វាលស្មៅ

នៅ​ថ្ងៃទី​ 11 ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ 1857 មាន​ទាហាន​ក្នុង​ស្រុក​ប្រហែល​ជា 50 ទៅ 60 នាក់ នៅ​ក្នុង​យូថាហ៍​ភាគ​ខាង​ត្បូង ដែល​មាន​ជំនួយ​ពី​សម្ព័ន្ធមិត្ត​អាមេរិកកាំង​ក្រហម បាន​សម្លាប់​រង្គាល​ពួក​អ្នក​ធ្វើ​អន្ដោប្រវេសន៍​ប្រហែល​ជា 120 នាក់ ដែល​គេ​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រទេះ​សេះ​ទៅ​កាន់​រដ្ឋ​កាលីហ្វូញ៉ា ។ ព្រឹត្តការណ៍​ដ៏​សោកនាដកម្ម​នេះ បាន​បន្សល់​ទុក​តែ​កុមារ​ចំនួន​ 17 នាក់​ដែល​មាន​អាយុ​ប្រាំ​មួយ​ឆ្នាំ​ចុះ​ក្រោម​ប៉ុណ្ណោះ វាបាន​កើត​ឡើង​នៅក្នុង​ជ្រលង​ភ្នំ​មួយ​ដែល​ហៅ​ថា ភ្នំ​វាលស្មៅ ដែល​មាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល​ជា 35 ម៉ែល ( 56 គ.ម ) ភាគ​ទិសនិរតី​នៃ​ទីក្រុង​សេដា ។

ដោយ​សារ​តែ​ជន​ដៃ​ដល់​ទាំង​នោះ​ជា សមាជិក​នៃ​សាសនាចក្រ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​នៃ​ពួក​បរិសុទ្ធ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ នោះ​សាសនាចក្រ បាន​ខិតខំ​យ៉ាង​ខ្លាំង ដើម្បី​ព្យាបាល​របួស ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​ការ​សម្លាប់​រង្គាល​នេះ ។ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ 1999 ប្រធាន​ ហ្គរដុន ប៊ី ហ៊ិងគ្លីពេល​នោះ បាន​ចូលរួម​ជាមួយ​នឹង​កូនចៅ​របស់​ជន​រងគ្រោះ ដើម្បី​ចូលរួម​រំលែក​ទុក​នៅ​កន្លែង​នោះ ។ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក សាសនាចក្រ​បាន​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​នឹង​ក្រុម​កូនចៅ​អ្នក​ទាំង​នោះ ដើម្បី​ថែរក្សា​បូជនីយស្ថាន​ និង​ទីកន្លែង​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​នោះ ហើយ​បាន​តាំងចិត្ត​ថា នឹង​កែលម្អ ហើយ​ថែរក្សា​តំបន់​នោះ​នៅ​ពេល​អនាគត ។

ដោយ​ខិតខំ​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​បាន​ដឹង​អំពី​ព្រឹត្តការណ៍​នោះ នោះ​អ្នក​ដឹកនាំ​ពួក​បរិសុទ្ធ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ បាន​បើក​បណ្ណាសា​របស់​សាសនាចក្រ ឲ្យ​ដល់​អ្នក​និពន្ធ​សៀវភៅ ​ការ​សម្លាប់​រង្គាល​នៅ​ភ្នំ​វាលស្មៅឆ្នាំ 2007 ។ ពេល​ថ្លែង​សុន្ទរក​ថា​គំរប់​ខួប​ទី 150 ឆ្នាំ នៃ​ការសម្លាប់​រង្គាល នៅ​ថ្ងៃ​ទី 11 ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ 2007 នោះ​ប្រធាន​ ហែនរី ប៊ី អាវរិង បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ៖

ទោះ​ជា​ពួកគេ​ជា​និយោជិក​សាសនាចក្រ​ក្ដី ក៏​អ្នក​និពន្ធ​ទាំងឡាយ បាន​រក្សាការ​គ្រប់គ្រង​ខាង​ការ​កែសម្រួល​ទាំងស្រុង ហើយ​បាន​ធ្វើ​សេចក្ដី​សន្និដ្ឋាន​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ចេញ​ពីការ​ចងក្រង​ទាំងស្រុង​នៃ​ឯកសារ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ដែល​ពួកគេ​បាន​ប្រមូល​ផ្ដុំ ។ ពួកគេ​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​ប្រើប្រាស់​ពេញលេញ​ចំពោះ​ឯកសារ​ដែល​ជាប់​ទាក់ទង​ទាំងអស់ ដែល​សាសនាចក្រ​មាន ។ សេចក្ដី​សន្និដ្ឋាន​សំខាន់​ពីរ ដែល​ពួកគេ​បាន​រក​ឃើញ​គឺ​ថា ( 1) សារលិខិត​នោះ នាំ​ទៅ​រក​ឆន្ទៈ និង​បំណង​របស់​ព្រិកហាំ យ៉ង់ ពុំ​មែន​ដើម្បី​បង្អាក់​ដល់​ពួក​ជន​អន្ដោប្រវេសន៍​ដែល​បាន​មក​យឺត​ពេល​នោះ​ទេ ហើយ (2) គឺ​ថា​ការទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ការ​សម្លាប់​រង្គាល ដាក់​ទៅ​លើ​ពួក​អ្នក​ដឹកនាំ​ក្នុង​មូលដ្ឋាន នៃ​សាសនាចក្រ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​នៃ​ពួក​បរិសុទ្ធ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ ក្នុង​ភូមិភាគ​ដែល​នៅ​ជិត​នឹង​ភ្នំ​វាលស្មៅ ដែល​កាន់​តំណែង​កងទ័ព និង​ស៊ីវិល ព្រម​ទាំង​សមាជិក​នៃ​សាសនាចក្រ ដែល​ធ្វើ​សកម្មភាព​ក្រោម​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ពួកគេ ។​

ទោះ​ជា​គ្មាន​ព្រឹត្តការណ៍​ណា​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ អាច​ត្រូវ​បាន​ដឹង​ដោយ​ពេញ​លេញ​ក្ដី កិច្ចការ​របស់​អ្នក​និពន្ធ​ទាំង​បី​រូប​នេះ អាច​ជួយ​យើង​ឲ្យ​ដឹង​ច្រើន​ជាង​ដែល​យើង​បាន​ដឹង អំពី​ព្រឹត្តការណ៍​ដ៏​អាក្រក់​នេះ ។ សេចក្ដី​ពិត បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​សោកសៅ​យ៉ាង​ខ្លាំង នៅពេល​យើង​បាន​ដឹង​រឿង​នោះ ។ ដំណឹង​ល្អ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​ប្រាប់​ថា យើង​ផ្សាយ​ជំទាស់​ទាំង​ស្រុង​ចំពោះ​ការ​កំចាយ​ឈាម​របស់​បុរស ស្ត្រី និង​កុមារ​ស្លូតត្រង់ ។ មែនហើយ វា​គាំទ្រ​ភាព​សុខសាន្ដ និង​ការអភ័យទោស ។ ហើយ​អ្វី​ដែល​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ជា​យូរ​មក​ហើយ​នោះ ដោយ​សមាជិក​នៃ​សាសនាចក្រ​របស់​យើង តំណាង​ឲ្យ​ការ​លាចាក​ពី​ការបង្រៀន​ និង​ទង្វើ​របស់​ពួក​គ្រីស្ទាន​ដ៏​អាក្រក់ និង​ពុំ​អាច​ដោះ​សារ​បាន​ឡើយ ។ យើង​ពុំ​អាច​ផ្លាស់​ប្ដូរ​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​អាច​ចងចាំ និង​គោរព​ដល់​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​នៅ​ទីនេះ ។

យើង​សូម​សម្ដែង​នូវ​ការ​សោកស្ដាយ​ជា​ខ្លាំង​ពន់ពេក​ចំពោះ​ការ​សម្លាប់​រង្គាល ដែល​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ជ្រលង​ភ្នំ​នេះ កាលពី 150 ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នា​ថ្ងៃ​នេះ ហើយ​នឹង​ចំពោះ​បទពិសោធន៍​ការ​រងទុក្ខ​ដ៏​ច្រើន ដែលពុំ​អាច​ថ្លែង ដោយ​ជន​រងគ្រោះ​នៅ​គ្រា​នោះ និង​សាច់​ញាតិ​របស់​ពួកគេ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ។

Style Guide Note:When reporting about The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, please use the complete name of the Church in the first reference. For more information on the use of the name of the Church, go to our online Style Guide.